San Diego Potato Chip Rock Gezisi

Amerika'ya gitmeden önce kendime "gidip görülecek yerler" listesi hazırlamış, listenin ilk maddesine Potato Chip Rock'ı yerleştirmiştim."Yahu daha gitmeden ne araştırması ne listesi, internet denilen bir şey var gidince bakar bakar gezersin" diye kendime söylene söylene hazırladığım o liste Amerika'da öyle işime yaradı ki, zamanımı iyi değerlendirmek adına büyük bir nimet oldu.

Potato Chip Rock gezimle ilgili minik bir video da hazırladım. Bu video aynı zamanda Adobe Premiere programı ile hazırladığım ilk montaj çalışmam. Direk yukarıdan izleyebilir veya ileriki zamanlarda ekleyeceğim tüm videoları takip edebilmek için youtube kanalıma da abone olabilirsiniz. Uzun yazıları okulmaktan sıkılmıyorsanız önce yazdıklarımı okumanızı sonra videoyu izlemenizi tavsiye ederim. (iç sesim der ki; hayatın da mesleğin gibi organizasyon olmuş, bırak neyi ne zaman izleyip okuyacağına ziyaretçi karar versin, sana ne )

Potato Chip Rock

Potato Chip Rock, San Diego şehir merkezine bir saat uzaklıkta, 2800 feet yani yaklaşık olarak 853 metre yükseklikteki Woodson dağının tepesinde, karadan uçurumun üzerine doğru uzanan, patates cipsi şeklini andıran uzun ve ince bir kaya parçası. Dağcılık ve fotoğrafçılık meraklılarının tercih ettiği popüler bir yer. Fotoğraf çekimi için gördüğüm en ilginç yer diyebilirim.

Potato Chip Rock, listemin ilk sırasındaydı ama gidişim programlı olmadı. San Diego'da geçirdiğim tüm günlerde sabahın erken saatlerinde uyanıp planladığım yerleri görmek için yola çıkan ben bu kez "yol beni nereye götürürse oraya gideceğim" diyerek yola koyuluyorum.

Gidecek belirli bir yeri olmayanın kaybolma derdi de olmuyor. Google Maps'i bir kenara bırakıp gidebildiğim kadar gidiyorum. Dağların ortasından süzülen bir yolda buluyorum kendimi. Bu kez Google Maps'i açıp nerede olduğuma göz atıyorum ve bingoo. Potato Chip Rock yolumun üzerinde.

Yarım saat sonra ulaşmayı hayal ederek yola devam ediyorum. Vardığımda anlıyorum ki yarım saat arabayla katetmem gereken yolmuş, Potato Chip Rock'a ulaşabilmem için 4 saat yürümek zorunda kalacağım. Bir dağa tırmanmak için hazırlıklı değilim, ayağımda spor ayakkabılarım değil babetlerim var, suyum ve yiyeceğim yok, temin edebileceğim bir yer de yok. E buraya kadar gelmişken dönülür mü? Dönülmez elbet ama zorluk çekeceğimin henüz farkında değilim. Arabayı yolun kenarına park edip lay lay lom modunda yürümeye başlıyorum.

Yol git git git bitmiyor üstelik yorulduğumda dinlenebileceğim gölgelik alan yok çünkü kurak bir bölge burası. Güneş yakıcı, yol ıssız ve ben fena halde susamış durumdayım. Ayrıca yorgunum, nefesim kesiliyor. Sık sık ara verip yol kenarlarındaki kayaların üzerinde dinlenerek yola devam etmek zorunda kalıyorum çünkü kalp kapakçığımda problemim var.

Bu rahatsızlığım gündelik hayatımda aşırı yorulmama neden olurken benim bu zorlu tırmanışta ne işim var? Çıldırmış olmalıyım diye düşünürken eşim aklıma takılıyor. Şu anda ne yaptığımı bilse bana çok kızar diye düşünüyorum ama çocukça da bir gülümseme var üzerimde. Çok yorgunum ama inanılmaz mutluyum. Manzara görülmeye değer..

Yolda zaman zaman ya yukarıdan dönen ya da geriden gelenlerle karşılaşıyorum. Herkes mutlaka birbirine selam veriyor, konuşuyor. Yukarıdan dönenlere ne kadar daha yürümek zorunda olduğumu soruyorum. Onların verdikleri süre benim daha sonra katedeceğim süreyle hiç örtüşmüyor çünkü yavaş yürüyorum.

Kiminle konuştuysam hepsi bana suyumun olup olmadığını soruyor. Hayır cevabıma şaşırıp kendi sularını benimle paylaşıyorlar. Su problemimi bu şekilde çözüyorum. Herkes çok güler yüzlü herkes çok yardım sever ama kimsenin ayağında babet yok! Bir aklı evvel ben o yolda:)

Yol kenarında tahta bir pano beliriyor. Dağla ilgili bilgi, kişi başına en az 2 litre su, doğayı kirletmeyin, sigara içmeyin uyarısı, kaya parçaları düşebilir uyarısı vs derken bir cümle takılıyor gözüme. Yılanlarla karşılaşabilirsiniz.! Neeee!!! ben yılandan korkarım!

Yukarıdan dönen İspanyol bir kızla konuşuyoruz. Bana yolda çektiği yılan fotoğrafını gösteriyor cep telefonundan ve ekliyor; "Yol kenarından yürümeyin, yolun ortasını tercih edin" Nasıl ya? Ben oraya kadar hep yol kenarlarındaki kaya parçaları üzerinde dinlendim. İspanyol da suyumun yeterli olup olmadığını sorup bir şişe su veriyor ama bu bahsettiğim sular sıcaktan öyle bir ısınmış sular ki yanınızda iki kaşık kahve olsa karıştırıp içebilirsiniz. Ilık değil bildiğiniz sıcak ama hiç sorun değil yeter ki su olsun.

Artık dinlenme sorunu başlıyor, yılan korkusundan hiç bir yerde oturamıyorum sadece yürümeyi keserek dinlenmeye çalışıyorum. Yazının başındaki videoyu izlediğinizde ses tonumdan ne halde olduğumu anlamanız hiç zor olmayacak.

4 saat dolmak üzere, bitmiş bir haldeyim ve Potato Chip Rock görünüyor.

Potato Chip Rock'ın üzerine geçebilmek için iki seçenek var. Yukarıdaki fotoğrafta her iki seçenek de gözüküyor. Ya zıplayarak atlanacak ya da aşağıdan sürünerek yukarı tırmanılacak. İlk aşamada ikisi de ürkütücü gelse de sonra her iki yöntem de deneniyor, yeter ki kayanın üzeri kalabalık olmasın, biraz sıra beklemek gerekebiliyor.

O incecik kaya parçası ya kırılırsa?

Burada fotoğraf çekim kardeşliği var, tek gelenlerin de (gerçi tek giden sadece bendim) gurup halinde gelenlerin de bir başkası tarafından fotoğraflanmaları gerekiyor ki herkes bunun için gönüllü zaten.

California'lı, ikisi de birbirinden şeker anne ve kızı ile sohbet ediyoruz. Ben onları onlar da beni fotoğraflıyor. Bacaklarımın nasıl titrediğinin fotoğrafa yansımaması güzel:) Potato Chip Rock'a gittiğim gün anılarım arasında en özel yerini aldı bile.

Amerika gezisi yazı dizimin diğer bölümleri;
Amerika Gezisi
Disneyland
Coronado Adası
Hollywood Universal Stüdyoları

Etiketler: Amerika Gezisi, Gezi Yazıları